Archive | January, 2015

Spoons & Stirring

19 Jan

Cocktaillepels, je hebt ze in vele maten, kleuren en gewichten. Maar welke is nu de beste?

Een goede bartender heeft eigenlijk geen dure tools nodig om een lekkere cocktail te maken: shaken kan hij met een leeg flesje water als het moet en stirren kan hij in lege mayonaise-pot met ditto lepel. De tool set van een bartender helpt vooral om het op een efficiëntere wijze te doen en natuurlijk ook met meer stijl. Een goede cocktaillepel is dus zeker een goede investering.

 

Het populairste type is de dunne, lange lepel met gedraaide steel. Deze lepels zien er niet enkel mooi uit, ze oefenen ook verschillende functies uit. De gedraaide steel dient in eerste instantie voor een betere grip in natte handen, maar heeft ook een tweede functie. Bruisende drank kan langs de steel in een glas gegoten worden, hierdoor zal de drank niet over de rand bruisen. De draaiing in de steel moet strak zijn zodat er om de ongewenste weerstand te minimaliseren, maar mag zeker ook niet scherp zijn want dan zou je blaren krijgen na enkele cocktails.

 

Het ene uiteinde van de cocktaillepel bevat de lepel zelf, het ballonvormige kommetje. Het hoofddoel van de cocktaillepel is niet lepelen, daarom bestaan er ook cocktaillepels die geen kommetje hebben. Het hoofddoel is drieledig: ten eerste het mengen van verschillende ingrediënten, ten tweede het afkoelen van het drankje en ten derde het verdunnen van de spirit, of met een duurder woord: “dilutie”. Hoelang je moet stirren om de ideale dilutie te bekomen kan niemand zeggen. Dat is namelijk afhankelijk van verschillende factoren, zoals onder andere de serveerwijze, de temperatuur van je mengglas en de kwaliteit en het formaat van je ijsblokjes. Het kommetje van de lepel is gewoon handig, omdat je er mee kan scheppen.

 

Het andere uiteinde van de lepel komt in verschillende vormen. Hier een overzicht van de vaakst voorkomende:
spoontops-numbered

 

1) De dunne muddler
Dit uiteinde kan gebruikt worden om ingrediënten zachtjes te kneden, bijvoorbeeld wanneer je suiker in muntblaadjes wil laten krassen. Een hardhandige muddling zou de muntblaadjes kapot maken waardoor ze een bittere smaak afgeven in plaats van de fijne aroma’s van munt. Doe de test maar eens: leg een muntblaadje op je tong en duw het tegen je gehemelte, dat zal een aangename smaak en fijn aroma geven. Maar kauw op de blaadjes en je zal een ongewenste bittere smaak krijgen.

 

De dunne muddler heeft nog een tweede doel: de platte schijf helpt om een gelaagde cocktail te creëren. Wanneer je vloeibare stoffen met een verschillende soortelijk gewicht voorzichtig op elkaar giet, beginnende met de zwaarste en zo afbouwend, blijven de vloeibare stoffen als aparte lagen zichtbaar. Dit werkt alleen als je de cocktail voorzichtig opbouwt en het platte uiteinde van de lepel helpt hierin. Het haalt de snelheid en impact er uit.

 

2) De drietand
De drietand is uiterlijk wellicht de aantrekkelijkste cocktaillepel, het is een heel stoere lepel. Aan het uiteinde staat een vork met drie tanden, waarbij de 2 buitenste tanden naar buiten wijzen. De vork kan gebruikt worden om fruit op je cocktaillepel te spiesen en in je shaker, mengglas of cocktailglas te deponeren. In drukke bars waar 2 of 3 bartenders tegelijk met een rotvaart staan te werken is het echter oppassen geblazen. De drietand is niet waanzinnig scherp, maar je wil het toch niet in je oog krijgen wanneer je jezelf bukt om iets uit de frigo onder in de toog te nemen. Er bestaat ook een variant met 2 tanden, die een beetje op de tong van een serpent lijkt.

 

3) De druppel
Deze cocktaillepel is heel populair. Hij is elegant maar vooral uiterst geschikt om snel en vlot te stirren omdat hij een tegengewicht geeft aan het komvormige einde van de cocktaillepel. Snel en vlot stirren is niet alleen belangrijk omdat de bartender dan sneller zijn klanten kan bedienen, het is ook een manier om je cocktail sneller te koelen dan te verdunnen. Een variant die hetzelfde doet en minstens even elegant is, is de cocktaillepel met een dunne gewichtige piramide aan het uiteinde.

 

4) De Hoffman lepel
Deze cocktaillepel heeft een uiteinde dat een beetje op een traan lijkt. De traanvorm is redelijk groot zodat hij wat tegengewicht geeft, net zoals de druppelvormige cocktaillepel maar heeft een bijkomend doel. De platte traanvorm kan gebruikt worden om ijsblokjes zachter in een glas te deponeren. De traanvorm is dun maar meestal niet volledig vlak, er zit een kleine bocht in waar de ijsblokken rustig kunnen afglijden.

 

Does size matter?
Het formaat van een lepel is belangrijk, maar het is een misvatting dat langer ook beter is. De lengte van je lepel kies je best in functie van het formaat van je mengglas. Voor een klein menglas, dat geschikt is voor een tot twee cocktails, gebruik je best een kleine of middellange cocktaillepel. Een lepel van 25 tot maximum 40 centimeter dus. Voor de normale maat van mengglazen kunnen deze lepels ook gebruikt worden. Voor een extra large mengglas heb je een middellange cocktaillepel nodig, een lepel van zo’n 35 tot 40 centimeter. De lange cocktaillepels (50 centimeter) hebben een hogere coolheidsfactor, maar zijn minder praktisch. Heel leuk als decoratief element, voor de show of voor cocktailfotografie, maar erg handig zijn ze niet, zeker niet als ze gebruikt worden in kleinere mengglazen.

 

spoonsizes

 

Does color matter?
Cocktaillepels zijn te verkrijgen in verschillende afwerkingen: roestvrij staal, verzilverd staal, verkoperd staal en verguld staal. Een verkoperde lepel is vaak dubbel zo duur als een gewone roestvrij stalen lepel. Dat wil echter niet zeggen dat de koper-gekleurde versie ook beter is. Het is verschil is puur esthetisch. Deze mooiere lepels staan prachtig in de bar, maar worden ook vaak gestolen. Let er dus goed op dat je ze niet laat slingeren. Hoe de lepel gemaakt is, dat is wel belangrijk: de lepel moet gemaakt zijn uit 1 stuk. De lepels uit 3 stukken die aan elkaar gelast zijn, die kan je best vermijden want die breken wel eens. Zeker als je de lepel gaat gebruiken om ijsblokjes kleiner te kloppen zal zo’n lepel niet lang leven.

 

spooncolors

 

Wanneer stirren en wanneer shaken?
De regel is eenvoudig: als je enkel met klare vloeistoffen werkt dan kiest men voor stirring. Worden er onklare ingrediënten gebruikt, zoals zuivelproducten en vruchtensappen, dan moet er geshaket worden. Een van de weinige uitzonderingen zijn gelaagde cocktails en bepaalde opgebouwde cocktails, daarbij wordt geshaket noch geroerd.

 

Bij het shaken wil je de cocktail bijna letterlijk wakkerschudden om een bepaalde textuur te creëren. Een Blood & Sand krijgt een klein en mooi kraagje door het shaken, of cocktails die met eiwit geshaket worden krijgen een dikke schuimlaag. Het shaken creëert textuur door kleine luchtbelletjes door je vloeistoffen te mengen. Het agiteert bepaalde stoffen, zoals het sap van citrusvruchten, zodat deze ook meer aroma vrijgeven. Throwen is ook een techniek waarbij lucht toegevoegd wordt aan de cocktail. Bij stirren is het net de bedoeling om weinig luchtbelletjes in de drank te mengen, zodat je een zacht en rond eindresultaat krijgt.

 

Hoe stirren? 
Kort en bondig uitgelegd is het de bedoeling dat het ijs gelijkmatig door het mengglas beweegt, zonder al te veel luchtbelletjes toe te voegen om zo de dranken te mengen, koelen en in bepaalde mate te verdunnen. Dat klinkt moeilijk, hoe begin je daar aan? Het vergt alleszins enige oefening, maar iedereen die wil kan het leren.

 

Je begint met een goede grip! Een populaire en elegante stijl is diegene waarbij je de lepel tussen de middenvinger en ringvinger neemt. Voor de rechtshandigen: zet de lepel met je linkerhand op een oppervlakte (tafel of toog). De kom van de lepel wijst naar beneden, het andere uiteinde naar het plafond. Draai de holle kan van de kom naar je lichaam. Plaats nu je wijs- en middenvinger aan ‘de buitenkant’ van de lepel, zodat de lepel tussen je lichaam en deze 2 vingers zit. De gewenste hoogte is ongeveer een derde van het uiteinde zonder kom. De gewenste horizontale positie is ongeveer in het midden tussen de eerste en tweede knokkel van de middenvinger. Plaats nu je ringvinger en pink aan ‘de binnenkant’, zodat deze 2 vingers tussen je lijf en de lepel zitten. Je duim zal bijna automatisch ook de binnenkant kiezen. Het voordeel aan deze grip is dat je “push & pull”-techniek kan gebruiken. Met je wijs- en middenvinger trek je de lepel naar je toe, met de ringvinger en pink duw je de lepel weg en de duim zorgt voor balans. Eens je deze grip onder de knie hebt, kan je deze uitvoeren met 1 vlotte schaarbeweging.

 

spoongrip

 

Hetzelfde kan ook met minder vingers, dan neem je de lepel tussen je wijs- en middenvinger. De ringvinger en pink worden dan wat ingetrokken naar de handpalm toe.

 

Het stirren zelf: wat je absoluut niet moet doen is het bruusk omroeren van de cocktail! Je neemt de cocktaillepel vast met de hierboven omschreven grip en plaatst deze in het mengglas. Zet de bolle kant van de lepel aan de binnenrand van het glas en maak rotaties zonder dat de bolle kant van de lepel de rand verlaat, door middel van de hierboven beschreven “push en pull”-techniek. Je kan deze techniek inoefenen: als je het mengglas met een klok vergelijkt, dan begin je best met je lepel op de “12 uur positie” en je duim ongeveer in het midden van het mengglas. Trek met je wijs- en middenvinger de lepel langs de rand van het glas naar de “6 uur positie” in wijzerzin. Duw met je ringvinger en pink de lepel (opnieuw langs de rand van het glas) nu terug naar de “12 uur positie”, opnieuw in wijzerzin. Nu heb je 1 volle rotatie gedaan. Oefen dit in tot je het volledig onder de knie hebt! Eerst zonder ijs en dan met ijs. Begin traag en je zal merken dat het steeds sneller en sneller lukt. De bedoeling is dat je zo weinig mogelijk uit de arm roert en zoveel mogelijk uit de vingers. Je zal merken dat je duim dan ook heel de tijd ongeveer op dezelfde positie blijft.

 

Wil je de professionele toer op gaan? Leer dan stirren met beide handen. Let op: met je linkerhand stir je best in tegen de wijzers van de klok in om de “push & pull” beter uit te voeren. Dit vergt heel wat oefening, maar het voordeel is dat je het voor de tv kan doen. Zo oefen je meteen om te stirren zonder naar je glas te kijken. Kan je met beide handen stirren, dan ben je klaar om 2 cocktails tegelijk te stirren.

 

De veiligste manier is enkel stirren met je dominante hand en met je andere hand je mengglas vasthouden, zodat dit niet kan omvallen. Hou het helemaal onderaan vast tussen de wijsvinger en duim, op deze manier zorg je ervoor dat het mengglas zo weinig mogelijk verwarmd wordt door de lichaamswarmte van je hand.

 

Andere lepels in de bar
Buiten de cocktaillepel heb je nog andere lepels in de bar. Zo heb je de geperforeerde absint-lepel. Die wordt niet gebruikt om te roeren maar wordt over de rand van een glaasje absint geplaatst, met een klontje suiker op. Giet langzaam, in 3 tot 4 tijden, ijskoud water over de suiker zodat deze smelt en door de perforaties in de absint drupt.

 

absinthspoon

 

Dan heb je ook nog de Swizzle sticks, deze worden gebruikt om drankjes met crushed ice te stirren.  De Swizzle Stick is eigenlijk geen lepel, maar wordt wel gebruikt om te stirren. Echter op een andere manier dan de hierboven beschreven “push & pull”-techniek. Je gaat met de Swizzle stick naar boven en naar onder door de stick tussen je handpalmen te rollen. Zoals je een vuurtje zou aansteken met een houten stok. Hierdoor kan de drank door het ijs kan sijpelen. De ultieme Swizzle stick is de echte “Bois lélé“, dit is een dunne tak van een struik die ondertussen bekend staat als de swizzle stick tree. De dunne tak wordt geknipt tot een lange steel met onderaan een 5-tal twijgjes. Het lijkt ene beetje op een kraaienpoot, maar met 4 of 5 poten, liefst in een stervormig patroon.

 

boislelenegroni
Next up: Shakers & Shaking!

Trends voor 2015

14 Jan

Januari is de maand van de voorspellingen. Overal worden lijstjes gemaakt van de DO & DON’Ts en de HOT & NOTs voor het komende jaar. Over mode en over technologie wordt geschreven, vooral ook over culinaire trends maar ook over cocktails! Het probleem met deze lijstjes is dat ze vaak vanuit de bedrijfswereld aangestuurd worden. Als een brand ambassador van een wodka-merk schrijft dat  “wodka & tonic” de nieuwe “gin & tonic” wordt, is dat wellicht eerder een verlangen dan realiteit. Als een bartender net 3 maanden in Colombia gezeten heeft om zich te verdiepen in koffiebonen zal dat ook in diens lijstje staan. Ik kon dus niet achterblijven om zelf ook eens in mijn eigen (onafhankelijke) glazen bol te kijken.

De nieuwe koning
Eerst en vooral moet ik benadrukken dat er een verschil is tussen trends in cocktailbars en trends in thuisgebruik. In 2013 en (het grootste deel van) 2014 was gin de koning van de cocktailbar, in vele bars was gin (en tonic) een bepalende factor in de omzetcijfers. Er zijn uitzonderingen, maar veel cocktailbars werden halve gin & tonic-bars. Thuis was het nog meer dan dat, het was zelfs de keizer van de barkast! In de afgelopen maanden zijn er veel troonopvolgers zichzelf komen aanbieden: tequila, mezcal, whisk(e)y, rum en wodka. Bovendien haakt een deel van de early adopters sowieso af wanneer iets trendy de stap naar mainstream zet. Bij de bartenders blijven agave spirits (zoals tequila en mezcal) populair en in hun bars komt whisk(e)y nadrukkelijk aan de deur kloppen. Vooral de vraag naar bourbon, rye en Japanse whisky stijgt. Gaat Japanse whisky dan de nieuwe gin worden? Nee, in de bars krijgt het een heel prominente plaats maar thuis blijft gin echter nog zeker een jaar fier op de troon! De partijen die zich hebben aangeboden als troonopvolger krijgen voorlopig thuis nog geen voet tussen de deur.

Vlaams-Polynesië

Tiki-cocktails deden het in de zomer van 2014 al uitstekend en ga er maar vanuit dat deze in de zomer van 2015 weer helemaal terug komen. De eerste Amerikaanse Tiki-bars openden hun deuren in de jaren 1930 maar de Tiki-cocktails werden pas echt populair in de jaren ‘40 en ‘50. De reden hiervan was de exotische look & feel van de Tiki-bars die  Amerikaanse soldaten deed terug denken aan hun tijd in Polynesië en Hawaï, waar veel Amerikaanse soldaten gestationeerd waren. In de jaren voor de Japanse aanval op Pearl Harbor (7 december 1941) was Hawaï het paradijs op aarde voor de Amerikaanse soldaten. Tiki-cocktails werden daarna lange tijd als minderwaardig aanzien, maar zijn nu helemaal terug. Ook de uitbundige garnering of gekke serve, die we kennen van de Tiki-cocktails, zet zich in sommige bars door naar andere cocktails. Er is ook een tegenbeweging, die het omgekeerde gaat doen: net soberder te werk gaan bij andere cocktails.

tiki

Split base cocktails

De split base cocktail is een trend die komt overwaaien uit de USA. Een split base cocktail is niet meer of niet minder dan een cocktail waarbij een bepaald ingrediënt opgesplitst worden in 2 verschillende ingrediënten binnen dezelfde familie. Dat kan bijvoorbeeld een tequila-cocktail zijn waarbij de maat tequila vervangen wordt door halve maten tequila en mezcal. Het gaat voornamelijk over de base spirit, vandaar de naam split base, maar ook modifiers kunnen gesplit worden. Rode vermout wordt vervangen door een mix van 2 types rode vermout: bijvoorbeeld een zoete in combinatie met een bittere. Twee maten Carpano Antica Formula op een maat Carpano Punt E Mes, heerlijk! Misschien heeft de trend ook te maken met de populariteit van Tiki-cocktails, waarin vaak verschillende soorten rum gecombineerd moeten worden.

Stamkroeg

Cocktail bars lijken wat af te stappen van het hautaine imago dat ze de voorbije jaren hadden gekregen. We gaan de bartenders terug bartenders noemen in plaats van mixologen. Bier, whiskey shots en boilermakers (bier én een whiskey shot) kunnen vanaf nu ook in de betere bars. Het gaat echter meestal niet om een pilsje van een bekend merk, dat je ook in de supermarkt kan vinden. Authentiek is helemaal in: Straf bier, kleinschalig en ambachtelijk gemaakt, in microbrouwerijen. Deze bieren gaan ook hun weg naar de cocktail vinden, in siroopjes of gewoon zo.

Versterkte wijnen, thee en azijn?

Vermout (ja, dat is zonder ‘h’ in het Nederlands) is al langer aan een opmars bezig. De tijd dat de bartender maar 1 merk kende, en daarvan enkel de bianco en de rosso, is voorbij. Een moderne bartender weet intussen dat vermout een heel leuk product is om cocktails mee te maken, dat elk merk en elke soort zijn eigen karakter heeft en hoe het bewaard moet worden. In 2015 gaat het verder dan vermout, ook andere versterkte wijnen zoals quinquina (“Kina” voor de vrienden), porto en sherry winnen aan populariteit als cocktailingrediënt. Ook andere ingrediënten die je niet meteen linkt aan cocktails winnen aan populariteit in de bar: azijn en thee! De azijn die gebruikt wordt is zowel op gebied van geur als van smaak minder scherp dan gewone azijn. Het gaat om siroopjes van wijnazijn, geïnfuseerd met fruit of om Aziatische wijnazijn. Thee is een culinaire trend die zich doorzet naar de bar. In Nederland hebben ze tegenwoordig thee-sommeliers en bartenders die in dienst van theeproducten cocktails ontwikkelen. De theehype is deels marketing-driven en het gebruik van azijn en thee blijft voorlopig beperkt. Ik zie thuis ook niet veel mensen met thee of azijn aan de slag gaan;  We zullen deze 2 zaken dus maar op misschien-stapel leggen!

antica

 

Is de hipste cocktail van 2015 dan eentje op basis van Japanse whisky, met een split van 2 soorten vermout, met thee, azijn, een biersiroopje en veel garnering? Ik heb misschien wat te diep in de glazen bol gekeken. Laten we beginnen met een whisky-en-vermout cocktail. En die boilermaker gaat er ook wel in!

De meeste van deze trends werden in 2014 al ingezet, maar dat wil zeker niet zeggen dat 2015 een saai jaar wordt? Integendeel! Maar 1 ding is zeker: niemand kan de toekomst voorspellen en ik al zeker niet. Anders zou ik nu een lotto-formulier aan het invullen zijn. Deze lijst zou dus helemaal fout kunnen zijn.

 

Forest Dry Gin

11 Jan

Enkele dagen geleden werd ik uitgenodigd door Jurgen Lijcops om in zijn restaurant zijn nieuwe creatie, Forest Dry Gin, te komen proeven. Jurgen is een gedreven ondernemer: hij runt een succesvol restaurant en een prachtige Bed & Breakfast. Hij opende afgelopen zomer ook een pop-up lounge bar en is de drijvende kracht achter Forest Distillers. In al zijn zaken toont hij dat hij de lat hoog legt. Verder is hij, net zoals ik, niet enkel een fervent liefhebber van gin maar ook van vermout. Dat kon dus alleen maar interessant worden, ik ging dus graag in op zijn voorstel.

Lijcops raakte ongeveer 4 jaar geleden in de ban van gin. Met zo’n 150 verschillende gins was de bar van zijn restaurant lange tijd de bar met de meeste gins in België. Na een tijdje merkte hij dat het aanbod in zijn bar uitbreiden niet langer zinvol was. Hij besloot het kaf van het koren te scheiden, hij begon te schrappen in het aantal verschillende merken om te focussen op kwaliteit in plaats van kwantiteit. Bijna dag op dag een jaar geleden besloot hij om nog een stap verder te gaan en zelf een eigen gin van de hoogste kwaliteit te creëren.

Kosten noch moeite werden gespaard. In tegenstelling tot veel andere gins wordt er in het productieproces van de Forest Dry gins geen aangekochte ethanol gebruikt maar wordt deze zelf gemaakt en viermaal gedistilleerd. Ook van artificiële smaakmakers is er geen sprake, enkel verse botanicals. De gebruikte kruiden zijn zelf gekweekt op het domein van de distilleerderij. Op het domein staat een bos waaruit de kruiden geplukt worden, nu weet u ineens waar de inspiratie voor de naam gehaald werd. Enkel de specerijen komen uit het buitenland, om de eenvoudige reden deze hier niet groeien. Het fruit wordt zelf gekweekt of op z’n minst aangekocht van Belgische bio-telers. Alle kruiden en fruitsoorten worden afzonderlijk gemacereerd en gedistilleerd alvorens ze bij de gin gaan. Nadat de gin en de botanicals elkaar ontmoeten wordt het geheel ook nog enkele weken te rusten gelegd, zodat de etherische oliën voldoende tijd krijgen om door te dringen.

Er wordt gewerkt met seizoensgebonden botanicals, daarom besloot Lijcops ook om 4 varianten te maken: voor elk seizoen een aparte gin! Op 15 januari worden de eerste 2 gins gelanceerd: Forest Dry Gin Autumn en Forest Dry Gin Winter. De andere varianten volgen later dit jaar.

 

IMG_7350c

Forest Dry Gin: Autumn

 

IMG_7351c

Forest Dry Gin: Winter

Een mooie fles is tegenwoordig heel belangrijk: er zijn ongetwijfeld veel klanten die een bepaalde gin kopen enkel en alleen op basis van de looks van de fles. Voor de Forest Dry Gin is er gekozen voor matzwarte flessen met een glanzende opdruk. Maar er is meer: er is een leuke gimmick voorzien die ik nog bij geen enkele andere gin gezien hebben. Het logo achteraan de fles is gedrukt met geurinkten, als je er over krast dan komt de geur van de botanicals vrij. Deze labels werden overigens gedrukt in een drukkerij vlak bij de distilleerderij.

Ik proefde zowel de Autumn- als de Winter variant, beide eerst puur en daarna in een Gin & Tonic. Hieronder mijn persoonlijke bevindingen:

Autumn edition:

Smaken:
Citrus: gemiddeld             Floraal: sterk
Jeneverbes: gemiddeld    Fruitig: sterk
Hitte: licht                         Kruidig: gemiddeld
Zoet: gemiddeld               Complex: gemiddeld

Ondanks de 42% ABV springt het florale en fruitige er toch nog uit. De gin is niet 100% doorzichtig maar eerder een beetje troebel, omwille van de hoge concentratie aan etherische oliën van het fruit.
smaakprofielautumn

Botanische tonen:
Engelwortel, zoethout, kardemom, korianderzaad, lavendel, iriswortel, sint-janskruid, steranijs, peer, appel, appelsien, mandarine, citroen, limoen, bergamot, cubebe peper.

taste cloud:
tagcloudautumn

 (Hoe groter het woord, hoe nadrukkelijker aanwezig)

Bijpassende tonics:
Fever-Tree (original), Goldberg, Fentimans light


Winter edition:

Smaken:
Citrus: sterk                    Floraal: gemiddeld
Jeneverbes: sterk           Fruitig: gemiddeld
Hitte: gemiddeld             Kruidig: sterk
Zoet: licht/gemiddeld     Complex: sterk

Deze gin is duidelijk heel juniper-forward en kruidig.

smaakprofielwinter

Botanische tonen:
Kaneel, zoethout, kamille, kardemom, korianderzaad, lavendel, steranijs, tonkabonen, appelsien, citroen, limoen, pompelmoes, bergamot, cubebe peper, tijm, citroengras.

taste cloud:
tagcloudwinter
 (Hoe groter het woord, hoe nadrukkelijker aanwezig)
Bijpassende tonics:
Fever-Tree (original), Fever-Tree mediterranean, 1724

 

Autumn & Spring

Autumn & Spring

 

Twee nieuwe, heerlijke en Belgische gins in een mooi jasje. Ik kan het kort samenvatten: zeker weten een aanwinst voor de barkast!